IndexEternalGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggenZoekenFAQKalender

Deel | 
 

 Time for confessions, isn't it?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Time for confessions, isn't it?   do okt 11, 2012 7:06 pm

Het station van Athene was een grote zee van licht, en Medusa wist niet waar ze kijken moest. Ondanks het late tijdstip, een blik op de klokken die boven elk spoor hingen vertelden haar dat het tien voor 12 's avonds was, was het nog druk hier. Dat was in Sparta anders geweest. Medusa keek het meisje aan dat naast haar liep en glimlachte. Ze had Carmen ontmoet in Sparta, in een of ander rokerig cafeetje waar Medusa heen was gegaan nadat ze haar navelpiercing had laten zetten. Met dat laatste was ze nu niet heel blij meer, er trokken namelijk steeds felle pijnscheuten doorheen. Waarschijnlijk is het ontstoken doordat een of andere dronken zuiplap haar in het water van de rivier die dichtbij het cafeetje stroomde had gegooid. Gelukkig had Carmen haar gered. Carmen. De twee meisjes die nu stil op het peroon stonden waren nog maar pas vriendinnen, en toch voelde Medusa al een erg sterke band tussen hen. Ze hadden eerst verschrikkelijk ruzie gehad, Medusa was namelijk zo dom geweest om Carmen met haar moeder over een kam te scheren. Carmens moeder was namelijk de godin Athena, en dat was iemand waaraan Medusa een diepgewortelde haat had. Daar kon je elk redelijk boek over Griekse mythologie voor nakijken, het was geen geheim. Gelukkig was Carmen zo wijs geweest door de ruzie bij te leggen. Medusa had zichzelf voor haar voorgesteld als Madelène, hoewel ze wel wist dat het meisje wist wie ze eigenlijk was. Maar toch wilde Medusa het haar nog vertellen, en het leek haar verstandig dat meteen te doen als ze in Carmens huisje waren aangekomen. De laatstgenoemde had haar namelijk uitgenodigd om de nacht door te brengen in haar huisje, een aanbod wat Medusa maar al te graag had aangenomen. Medusa haakte haar arm door dat van Carmen en begon van het spoor weg te lopen, richting een van de wegen die naar het station leidde. Pas toen ze daar op de stoep stonden vroeg ze zich af of ze wel de goede kant uit gingen. "Uh, Carmen?" begon ze droogjes, "gaan we eigenlijk wel de goede kant op?"

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   do okt 11, 2012 9:28 pm

Carmen en Madelène liepen over het perron van Athene. Het was eventjes stil tussen hen, maar Carmen vond het niet erg. Het was geen pijnlijke stilte. Ze voelde de arm van haar nieuwe vriendin door die van haar en glimlachte, want het voelde vertrouwd. Het was een rare avond geweest. Eerst hadden de twee meisjes ruzie gemaakt in een café in Sparta, om vervolgens samen weg te gaan, in het water gegooid te worden en terug gaan met de trein naar Athene. Het was een hele rare avond geweest, maar Carmen vond dat niet erg. Ze had het erg naar haar zin gehad en ze waren nu op weg naar het huisje van Carmen. Opeens hoorde ze de stem van Madelène naast zich, die vroeg of ze wel goed gingen. “Ja, we gaan goed, vertrouw mij maar…denk ik” zei ze grinnikend en sleurde haar een andere kant op. Aan het begin van Athene was maar weinig hoogbouw, dus ze zou haar flat snel genoeg zien. En dat was ook zo, daar zag ze hem overal bovenuit steken. “Kijk daar!” wees Carmen en haar vinger wees naar het flatgebouw. Ze sleurde Madelène mee naar het flatgebouw, de weg over en over een grasveld. Rond het grasveld zaten groepjes met jongeren, Carmen negeerde hun gefluit en liep meteen door naar de deur. Deze rukte ze open en ze liep naar een van de trappen. “We zullen wel met de trap moeten, de lift is al een paar weken stuk, om gek van te worden, zeker als je hier met zware boodschappen loopt” klaagde ze en liep een aantal treden omhoog. Carmen woonde op zes hoog, dus het waren wel een paar trappen. Een beetje hijgend kwam ze aan en liep over de gallerij door naar haar huisje. De sleutel viste ze uit haar BH en al gauw maakte ze de deur open. “Welkom in koninkrijk Carmen” zei ze lachend en stapte haar huisje binnen.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   zo okt 14, 2012 5:09 pm

Vanaf het moment dat Carmen "Kijk daar!" had geroepen, was alles zeer snel gegaan. Medusa voelde hoe het meisje aan haar arm trok en haar het laatste stukje tot aan het flatje waar ze woonde meesleurde. Onderweg waren ze langs een grasveldje gekomen en het bijbehorende bankje was door een stel jongens geclaimd. Carmen negeerde hun blikken en het gefluit, maar Medusa kon het niet laten ze een vette knipoog toe te werpen en een keer op haar kont te meppen. Die gezichtsuitdrukkingen waren onbetaalbaar. Toen ze eenmaal op de juiste verdieping van de flat stonden, de zesde wel te verstaan, maakte Carmen de deur open. “Welkom in koninkrijk Carmen," hoorde Medusa haar zeggen. Ze wilde wel antwoorden, maar dat ging niet zo makkelijk op dit moment. Camren was namelijk in een hoog tempo de trappen opgestormd, maar Medusa zelf was dit natuurlijk niet gewend. Dus stond ze nu op de drempel van Carmens appartementje met haar handen op haar knieën uit te hijgen. "Nou, als dit jouw koninkrijk is, zou ik maken dat ik die lift gerepareerd kreeg," wist ze uit te brengen toen ze weer een beetje op adem was gekomen. Eenmaal binnen duwde ze de deur achter zich dicht en liep het gangetje uit de kamer in. Daar plofte ze op de bank die er stond en begon te lachen. Waar het vandaan kwam wist ze niet, maar stoppen kon ze niet. Ze probeerde naar Carmen toe te strompelen, en toen ze het meisje bereikt had was haar lachbui eindelijk bedaard. Maar toen knorde ze even en begon en weer van voren af aan.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   zo okt 14, 2012 11:10 pm

“Sorry….we hebben al vaak geklaagd over de lift” zei Carmen grinnikend en liep samen met Madelène de kamer binnen. Haar nieuwe vriendin plofte meteen neer alsof het haar eigen huis was en dat mocht Carmen wel. Mensen moesten zich op haar gemak voelen in haar huis en dat was dus duidelijk gelukt. Opeens begon Madelène te lachen, uit het niets en het meisje kwam naar haar toegestrompeld. Doordat het meisje zo moest lachen, begon Carmen ook maar te lachen en zakte tegen de grond in. De lach van Madelène was zo vrolijk dat ze niet kon stoppen met lachen en net toen Carmen een beetje bij kwam, hoorde ze haar knorren en ging ze nog harder lachen. Uiteindelijk ging ze op de grond liggen en begon ze harder te lachen. Dit duurde zo een tijdje en na een lange tijd kwam Carmen dan eindelijk bij. Ze hoestte even en grinnikte nog wat na. “Wil je iets drinken?” kwam er uiteindelijk uit en hees zichzelf omhoog uit de bank. Snel was ze in de keuken en pakte wat glazen. Ondertussen keek ze Madelène vragend aan. “Kies wat je wilt schat, ik heb alles in huis” zei ze met een verleidelijke stem en liet haar wenkbrauwen op en neer bewegen. Toen grinnikte ze weer en legde haar been lenig op het aanrecht. “Hoe vind je dit?” Weer grijnsde ze.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   ma okt 15, 2012 4:31 pm

Uiteindelijk krabbelde ze overeind, de tranen uit haar ogen vegend. "Lange tijd geleden dat ik zó gelachen heb," grinnikte ze. Medusa's ogen zochten Carmen en zagen dat het meisje al eerder bijgekomen was van deze plotselinge lachbui. Carmen keek haar vragend aan en Medusa snapte niet helemaal wat ze bedoelde. Tot haar blik op de glazen op het aanrecht viel. "Oh," zei ze. “Kies wat je wilt schat, ik heb alles in huis." Medusa vond het gedrag van Carmen grappig, maar dit kon zij beter. "Ik denk niet dat je hebt wat ik wil," zei ze zachtjes, en zoog op haar vinger terwijl ze naar Carmens voeten keek. Een van de voeten ging omhoog en Medusa volgde het met haar ogen. “Hoe vind je dit?” "Ziet er goed uit," reageerde Medusa meteen, maar kon het niet laten om over haar lippen te likken en haar hand over haar welgevormde lichaam te laten glijden. "Weet je waar ik echt, maar dan ook écht zin in heb, Carmen?" zei Medusa sexy toen ze naar haar vriendin toeliep. Medusa liet het antwoord even op zich wachtten, want eerst bewoon ze haar hoofd naar het oor van het meisje dat nog voor haar half op het aanrecht lag. "De liters wijn die je me beloofd had," zei ze en giechelde. Ze hield van Carmen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   di okt 16, 2012 10:39 pm

Carmen lachte hardop door Madelène. Haar vriendin deed ook sexy en ze deed het verdomd goed. Toen kwam ze vlak bij Carmen staan en ze zei in haar oren dat ze graag die wijn wilde. Weer moest Carmen op lachen en sloeg haar armen om Madelène heen. “Oh baby…” zei ze giechelend “We’re so stupid.” Toen liet ze haar nieuwe beste vriendin los en liep naar de koelkast. En inderdaad, er stond verschrikkelijk veel wijn, iets wat Carmen zich in eerste instantie zich niet kon herinneren. Rustig pakte ze er een fles zoete, witte wijn uit, een fles rosé en een fles rode wijn en zette deze op het salontafeltje. Toen liep ze terug en pakte de twee enorme glazen. Ook deze zette ze op het salontafeltje. Uit de koelkast pakte ze ook nog een paar doosjes en daar zat allemaal eten in: pasta, pannenkoeken, poffertjes en kleine gehaktballetjes. “Oke, de combinatie allemaal bij elkaar is misschien niet heel erg lekker, maar dat is het wel!” zei ze enthousiast en gooide de pannenkoeken en poffertjes in de magnetron. Ze zette een random tijd in en gooide de pasta en gehaktballetjes in een pan. Ook deed ze de afzuigkap aan en begon het eten op te warmen. “Ben ik nu niet extreem sexy nu?” vroeg Carmen en beet eventjes op haar onderliep, terwijl ze de pan vasthield en haar ogen een beetje dicht deed. De bedoeling was dat het er een beetje aantrekkelijk uitzag en een glimlach verscheen over haar gezicht.

Uiteindelijk piepte alles en dat betekende dat het klaar was. Carmen pakte alle bakjes als een volleerd serveerster en liep naar de salontafel. “Wil jij misschien een paar bordjes pakken en bestek? Want ja. Ik ben nog steeds geen heks. Nou ja, qua gedrag en uiterlijk wel, maar qua krachten niet” zei ze grinnikend en ze wees naar een laatje in het aanrechtblok. Voorzichtig sleepte ze de TV naar vlak voor de salontafel en pakte een paar DVD’s. Ze plofte op de bank neer en legde haar voeten op tafel, terwijl ze naar een van de flessen greep en haar glas helemaal tot de rand volschonk. “Oke, listen!” zei ze enthousiast tegen Madelène “Pak alles wat je wilt, doe alsof je thuis bent, dus als je een boer wilt laten: maakt niet uit, ik doe het ook. Stay classy outside, be a jerk inside” zei ze grijnzend en nam een flinke slok van haar wijn.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   wo okt 17, 2012 4:58 pm

“Oh baby…” giechelde Carmen. "We're so stupid." Medusa lachte, niet per se om wat Carmen zei, maar meer om wie ze was, en omdat ze het zo gezellig hadden met zijn tweeën. Ze liep achter Carmen aan die en paar flessen drank uit de koelkast pakte. Ze keek het meisje aan en likte over haar lippen. Carmen ging rustig door en toverde een paar glazen, en wat eten tevoorschijn. Na druk in de weer te zijn geweest nam ze even een kort moment van rust, en riep vrolijk uit dat al het eten bij elkaar er wel vies uit kon zien, maar dat het heerlijk smaakte. De hele tijd had Medusa daar een beetje staan niks te doen, ze wilde wel helpen, maar ze wist niet waar alles stond en wat Carmen allemaal precies nodig had. “Ben ik nu niet extreem sexy nu?” hoorde ze Carmen zeggen, die met een pan in haar handen met haar ogen half gesloten en sexy pose probeerde aan te nemen. Jammer voor haar, maar dat was behoorlijk mislukt. "Ik denk dat elke kok hier in dit land helemaal wild van je zou worden, liefje, zo met die pan in je handen." En ze knipoogde naar haar.

De magnetron begon te piepen en nadat Carmen al het voedsel had verzameld lie p ze ermee naar de tafel. “Wil jij misschien een paar bordjes pakken en bestek? Want ja. Ik ben nog steeds geen heks. Nou ja, qua gedrag en uiterlijk wel, maar qua krachten niet." Medusa schoot in de lach en liep richting de kastjes boven het aanrecht. Na een paar deurtjes open te hebben gemaakt trof ze daar de borden aan, en het bestek waar Carmen om vroeg toverde ze uit een laatje. "Tada!" Riep Medusa vrolijk toen ze het gevraagde spul op de tafel zette en het zich op de bank naast Carmen gemakkelijk maakte. Ze wilde haar schoenen uitschoppen, maar besefte toen dat daar waarschijnlijk nog een laagje water in moest staan. Verschrikt keek ze rond in de keuken en zag wat voor ravage ze hadden achtergelaten. Alles was nat en vies. Medusa hoorde Carmen wel wat zeggen, maar het drong niet tot haar door. "Eh, Carmen," begon Medusa. "Misschien hadden we eerst even wat andere kleren aan moeten trekken." En met haar hand wees ze naar de keuken.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   do okt 18, 2012 10:23 pm

Opgewonden klapte Carmen in haar handen toen Madelène de spullen had gevonden en ze zei: “Goed zo, lieve schat, je begint het te leren!” En een brede grijns liep over haar gezicht. Toen liet ze zich languit achterover vallen op de bank en ze had het gevoel dat ze in slaap kon vallen. En hoe vaak deed ze dat niet? Carmen sliep tegenwoordig vaker op de bank dan dat ze in bed sliep. Maar dat maakte niet uit, toch? Het was haar bank, haar huis en nog belangrijker: haar leven. Toen hoorde ze dat Madelène wat zei en ze keek op. Andere kleren? Huh? “Oh shit!”riep Carmen uit en stond op van de bank en keek naar de enorme plek die was verschenen. Toen begon ze hardop te lachen. Elk ander normaal persoon zou gaan janken, omdat haar slaapbank nat was geworden, maar Carmen begon keihard te lachen. “O, wat dom, ik had het helemaal niet in de gaten” hikte ze en keek toen met pretoogjes naar Madelène. Toen liep ze naar haar kamer, trok haar natte kleding uit en pakte wat makkelijke kleding: een sweater, joggingbroek en lekkere warme sokken. Alles in haar kamer was netjes, in tegenstelling tot de rest van haar huis. Er hing een kledingrek met allerlei prachtige jurken met daaronder bijpassende schoenen. De kast stond wagenwijd open en allemaal geordend op T-shirts, broeken enzovoorts. “Pak maar wat van mijn droge kleding hoor, ik denk dat je het wel past” zei ze toen ze terug de kamer in kwam met een droger. De droger plugde ze in een stopcontact, zette hem op zijn hoogste stand en begon de bank droog te maken.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   vr okt 19, 2012 8:22 pm

En Carmen begon te lachen. De halve bank was zeiknat, maar Carmen begon te lachen. Damn, wat hield Medusa van deze meid. Als ze haar niet was tegengekomen in dat rokerige café in Sparta had ze een hele goede vriendin misgelopen. Carmen verdween in een kamer en kwam even later terug in droge kleding. “Pak maar wat van mijn droge kleding hoor, ik denk dat je het wel past.” Dat liet Medusa zich geen tweede keer zeggen, aangezien ze zich nu weer besefte hoe ongemakkelijk natte kleding is. Dus Medusa verdween in de kamer van Carmen en verbaasde zich erover hoe geordend het in de kamer was. Zelfs in de kast was alles nog netjes. Oké, dat was logisch. Een nette kast was een overzichtelijke kast, maar dat maakte niet uit. Medusa neusde even door de kleding die Carmen had, het meest was erg smaakvol overigens, en pakte toen een van de grotere dikke truien, een lekker warm uitziende broek en een stel dikke sokken. Medusa grinnikte toen ze zich omkleedde, want de sokken waren roze. Ze hadden zo erg opgevallen dat Medusa ze wel had móetne pakken. Met de roze sokken aan haar voeten liep ze weer richting de kamer, waar ze Carmen de bank droog zag maken. "Carmen, kijk naar mijn sokken!" gilde Medusa vrolijk en ze wees naar haar voeten. Toen besloot ze dat zij de ravage in de keuken op zou ruimen voor Carmen, en toverde ergens een handdoek vandaan. Ze zong een vrolijk deuntje terwijl ze de grond droog wreef. "Ik moet toegeven, je huisje is dan niet erg groot, het is wel heel gezellig!" riep ze boven het lawaai van de droger uit.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   ma okt 22, 2012 9:26 am

Carmen lachte om de sokken van Madelène, dat waren een van haar favoriete sokken! “Die zijn zo lekker warm, in de winter kan je ze ook helemaal uitrekken tot je knieën. Elk normaal mens zou dat niet doen, maar dan heb je lekkere warme onderbenen” zei ze enthousiast, terwijl ze haar hand over de natte plek op de bank liet glijden. Wonder boven wonder was het een stuk minder nat en Carmen legde de haardroger eventjes op het tafeltje. Toen zag ze dat Madelène op de grond zat met een handdoek en glimlachte toen. “Ah, dat hoeft toch helemaal niet, gekkie!” zei ze en keek toen met een liefdevolle blik neer op haar vriendin. Toen besloot ze ook maar een handdoek te pakken en de natte plekken op de vloer schoon te maken. “Op dit soort momenten vind ik het echt vervelend dat ik niet beter nadenk bij de dingen die ik doe, want nu gingen we eigenlijk naar mijn huis om andere kleren aan te trekken en ik grijp meteen naar de drank en eten, goh…wat verschrikkelijk slecht” zei ze grinnikend en toen ze de vloer voor een groot deel droog had, gooide ze de handdoek op het aanrecht en plofte neer op de inmiddels droge bank. “Kom maar zitten hoor, de rest komt morgen eventueel al, ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben helemaal versleten” zei Carmen en legde haar voeten op de tafel, terwijl ze haar glas wijn pakte en er een flinke slok uitnam.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   do okt 25, 2012 6:35 pm

“Op dit soort momenten vind ik het echt vervelend dat ik niet beter nadenk bij de dingen die ik doe, want nu gingen we eigenlijk naar mijn huis om andere kleren aan te trekken en ik grijp meteen naar de drank en eten, goh…wat verschrikkelijk slecht” grinnikte Carmen nadat ze naast Medusa was komen zitten en met haar de grond begon droog te boenen. Medusa kon alleen maar glimlachen. Het was zo ontzettend fijn om iemand te hebben bij wie je je goed voelde! Dit had ze nog nooit zo gehad, zelfs niet in de tijd dat ze in de tempel van Athena werkte. Athena was lief en zorgzaam, maar Medusa vond het heel erg fijn dat Carmen wist dat ze niet perfect was, maar daar geen donder om gaf. Terwijl Medusa zich had omgedraaid om de vloer achter haar droog te maken, was Carmen richting de bank gelopen en zich erop neer laten vallen. “Kom maar zitten hoor, de rest komt morgen eventueel al, ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben helemaal versleten” Dat liet Medusa zich geen tweede keer zeggen. "Oh, ik begrijp je totaal!" zuchtte ze overdreven en liet zich naast Carmen neerploffen. Met haar hoofd tegen de schouder van het meisje nam ook Medusa een slokje van haar wijn. 't Smaakte goed. "Je hebt gelijk, ik ben ook zó kapot! Dit was me een dagje wel zeg.." Ze nam nog een slok van de wijn. Ze moest hiermee oppassen, maar ze hield te veel van wijn om het zo maar aan de kant te zetten, en het duurde niet lang of het glas was al half leeg. "Oeps," mompelde ze beschaamd, maar besefte toen dat het bij Carmen niet veel anders was. Met een grinnik dronk ze het laatste beetje in een slok op en zette het lege glas op tafel. "Dankjewel, Carmen," begon ze, "dat je me in dat café niet kapot hebt gemaakt, maar je excuses hebt aangeboden. Dat had je niet moeten doen, ik was echt een bitch." Ze knipperde een paar keer met haar ogen en rolde zich toen om. "Of eigenlijk ben ik juist blij dat je het gedaan hebt. Daar heb ik nu een geweldige vriendin aan over gehouden!" Ze glimlachte en vroeg lachend waar de fles lag.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   zo okt 28, 2012 11:18 pm

Haar nieuwe vriendin kwam naast haar geploft en Carmen greep naar een pakje sigaretten, wat op tafel lag. Ze haalde er eentje uit en stak hem aan met een schattige aansteker waar een neushoorntje op stond. Uitnodigend knikte ze naar het pakje en deed even haar ogen dicht. Toen nam ze een flink trekje en liet de rook haar lichaam binnen gaan. Heerlijk ontspannen zat ze eventjes en deed toen haar ogen weer open toen Madelène begon te praten. Het meisje bedankte Carmen, omdat ze haar niet kapot had gemaakt en haar excuses had aangeboden, ondanks dat ze een echte bitch was geweest. Ze glimlachte en liet haar hand zachtjes over Madelènes voorhoofd gaan. “Weet je, ik ben niet zo goed in het uitspreken van gevoelens, maar ik ben ook blij dat ik het gedaan heb, want vriendschap is en betekent veel meer dan slechts een onenigheid tussen twee personen. In dit geval dan misschien drie, maar goed” zei Carmen zachtjes en viste een fles onder de bank vandaan. Ze zette hem op tafel en ontkurkte hem al snel. Snel schonk ze beide glazen tot de rand vol en drukte ze haar sigaret uit in het asbakje dat op tafel stond. “Weet je, de kracht om te vergeven is een lastige kracht, want het vergt veel uithoudingsvermogen…tolerantie, respect, dat soort dingen. Ik wilde je op een gegeven moment ook echt slaan, maar ik dacht ‘Wat schiet ik daarmee op?’ En wat als ik je had geslagen? Had ik me dan beter gevoeld” Carmen pakte haar glas en nam een slok. Terwijl ze dit zei, keek ze naar buiten, naar de sterren aan de hemel en ze zuchtte zachtjes. Gevoelens waren niet haar sterkste punt. “Het voelde beter om gewoon naar je verhaal te luisteren, waarom je mijn moeder haat. En dat is uiteindelijk de juiste beslissing geweest” zei ze met een zachte grinnik en haalde wat haar uit haar ogen vandaan, terwijl ze nogmaals een slokje van haar wijn nam. “Het is misschien raar, maar ze hebben mij altijd een ongewoon meisje genoemd. Ik heb een zwaar verleden misschien achter de rug, het was…als de winter, koud en kil. En de mannen die ik ontmoette, zij waren de zomer: warm. Daar kreeg ik geld van, zij zorgden voor mijn inkomen” vertelde Carmen het meisje naast zich. Haar verhaal had ze al zo vaak verteld, maar nooit op deze manier. Met haar gevoelens erbij. “Ik was jong, deed dingen die een meisje niet op die leeftijd zou en moeten en willen weten. Het was fout, maar het was leven. Ik ontmoette zoveel mensen, het was niet alleen maar…” Carmen slikte eventjes en haar ogen flitste eventjes heen en weer “…de seks waarvoor ik het deed. Ik heb geweldige mensen ontmoet. We leefden snel, alles ging snel, we leefden lang, alsof er geen morgen was. En de mannen achteraf…het was verschrikkelijk, maar het was geld” Carmen keek glimlachend omhoog. “Het zou ook nooit mijn eeuwige baan worden. Ik geloofde in mijzelf, in de dingen die ik wilde. Muzikant worden, zangeres worden, pianiste worden, geschoold worden. En dat ga ik waarmaken” Het was goed om dit te vertellen, het voelde fijn en vertrouwd. Toen keek ze Madeléne aan en glimlachte oprecht. “Ik ben gestoord. Maar ik ben vrij en eerlijk “ zei ze met een knik en nam een flinke slok van haar wijn. Toen knikte ze naar Madelène en keek haar glimlachend aan. “Wat is jouw levensverhaal? En wees eerlijk, Madelène, want ik heb het eerder gevoeld…dat er iets is. Je kan het me vertellen, ik zal je niet beoordelen op wat je gaat zeggen, bij wie of wat je bent” En eventjes raakte Carmen de arm van het meisje aan.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   ma okt 29, 2012 8:10 pm

"Ik wilde je op een gegeven moment ook echt slaan, maar ik dacht ‘Wat schiet ik daarmee op?’ En wat als ik je had geslagen? Had ik me dan beter gevoeld” Medusa glimlachte om Carmens eerlijkheid. Het meisje was al een poosje aan het praten en Medusa vond het fijn om te horen wat Carmen allemaal gedacht had. "Waarschijnlijk had je je niets niet beter gevoeld, en was ik alleen maar bozer geworden. Niet dat dat veel uitmaakte, want mentaal ben jij toch veel sterker dan ik.." antwoordde Medusa zachtjes op de retorische vraag. Medusa luisterde aandachtig toen ze Carmen hoorde vertellen over haar verleden. Ze hoorde hoe Carmen haar leven had vergeleken met de winter, en onwillekeurig huiverde ze. Ze hoorde ook hoe Carmen over haar passie vertelde: muziek. En over hoe ze later een muzikante zou worden. Medusa glimlachte. Het zou haar lukken ook. “Ik ben gestoord. Maar ik ben vrij en eerlijk," en met deze woorden keek ze Medusa glimlachend aan. "En dat is juist waarom jij het zo ver gaat schoppen in je leven, Carmen," zei Medusa serieus. “Wat is jouw levensverhaal? En wees eerlijk, Madelène, want ik heb het eerder gevoeld…dat er iets is. Je kan het me vertellen, ik zal je niet beoordelen op wat je gaat zeggen, bij wie of wat je bent.” Medusa zuchtte onwillekeurig, ondanks dat ze dit wel verwacht had, voelde ze zich toch niet erg op haar gemak nu. Toch wilde ze het Carmen vertellen, het meisje verdiende het de waarheid te weten. Medusa voelde een aanraking op haar arm en ervaarde het gebaar als bemoedigend.

"Ik denk dat jij de waarheid al wel weet, Carmen. Maar toch ga ik doen wat je me vroeg, dat verdien je wel na alles.." Na een adempauze die iets langer duurde dan Medusa had gewild begon ze haar verhaal. "Duizenden jaren geleden werd ik geboren." Ze zweeg onmiddelijk. Dit klonk belachelijk. Snel nam ze een grote slok wijn en praatte zichzelf mental wat moed in. Na even haar keel geschrapen te hebben ging ze verder. "Ik ben duizenden jaren geleden geboren. Niet met de naam Madelène natuurlijk, die naam heb ik zelf verzonnen. Zoals ik je al een keer per ongeluk verteld heb is mijn moeder Ceto, het zeemonster godin ding. En aan die visioenen die je hebt gezien weet je wel dat mijn echte naam Medusa is.." Ze huiverde even. "Ik ben niet erg trots op mijn reputatie, hoewel ik geen keus had. Ik haatte mezelf. Ik haatte je moeder vooral, want zij dwong me mijn verschrikkelijke uiterlijk voor eeuwig te dragen." Medusa vertelde aan een stuk door nu. "Toen werd ik vermoord." Ze zei het alsof het niets was, iets wat elke dag gebeurde. "En heb ik tot een paar maanden geleden mijn dagen gesleten met het pootje baden in de Styx," ze praatte onverstoorbaar verder. Het boeide haar nu niets meer. Het was een deel van haar verleden dat ze het liefste wilde vergeten, maar Carmen straalde iets uit waardoor ze het langzamerhand begon te accepteren. "Dat water was koud en vies. Maar goed, dat terzijde.. In de onderwereld verzon ik plannetjes om mezelf te bevrijden en wraak te nemen op jouw moeder. Toen kwam de zoon van de dood voorbij en die heeft me daar weggekregen. En dat is zo ongeveer mijn verhaal." Medusa tikte met haar vingers tegen elkaar en staarde naar haar voeten. Wat klonk dat verhaal slecht. "Wil je me alsjeblieft nog wel Madelène noemen?" vroeg ze terwijl ze Carmen voor het eerst in een tijdje weer aan eek.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Carmen

avatar

Aantal berichten : 688
Registratiedatum : 15-08-12
Leeftijd : 22

Character sheet
Leeftijd:: 19
Groep:: Grieken
Partner:: Je ne veux pas mourir toute seule.

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   zo nov 04, 2012 4:52 pm

Carmen had haar benen onder zich gevouwen en keek Madelène aan terwijl ze haar verhaal vertelde. Ze begreep dat het een moeilijk verhaal was om te vertellen, want Madelène keek haar niet een keer aan tijdens het vertellen ervan en dat was ook logisch. Het was een verschrikkelijk verhaal om aan te horen, wat had zij zich alleen gevoeld! Na een tijdje keek Madelène haar weer aan en een troostende glimlach stond op het gezicht van Carmen, terwijl ze zachtjes over de arm van haar nieuwe vriendin aaide. “Natuurlijk zal ik je gewoon Madelène noemen, gekkie” zei ze grinnikend en keek toen eventjes weg, op zoek naar de juiste woorden. “Natuurlijk is het schrikken dat je eigenlijk Medusa bent, zeker omdat je eigenlijk gewoon de vijand van mijn moeder hebt, maar weet je…zolang je mij niet aanvalt of pijn doet, vind ik het best. Bovendien, als er dan iemand langskomt die we niet aardig vinden, kan jij die gewoon eventjes verstenen en kunnen we er een kapstok van maken!” zei Carmen lachend en keek toen naar het meisje. “Nee hoor, ik snap dat het moeilijk voor je is, maar het maakt niets uit. Je bent wie je bent en je bent goed zoals je bent, daarom maak ik er ook een grapje over, want ja…weet je, voor mij ben je nog steeds die gekke Madelène van een paar minuten geleden. Ja, je draagt een geheim bij je…maar ja, hebben we dat niet allemaal wel?” Toen vloog ze het meisje om de hals, zodat ze naar achteren vielen en ze knuffelde haar.

_________________

I SING THE BODY ELECTRIC.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Medusa

avatar

Aantal berichten : 433
Registratiedatum : 19-08-12

Character sheet
Leeftijd:: Reborn as 26.
Groep:: Grieken
Partner:: Do you even dare to look me in the eyes?

BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   zo nov 04, 2012 4:59 pm

Een glimlach met een zweem van verdriet gleed om Medusa's lippen. Carmen had echt heel fijn gereageerd. Niet dat Medusa dat anders verwacht had, maar fijn was het toch wel. "Bovendien, als er dan iemand langskomt die we niet aardig vinden, kan jij die gewoon eventjes verstenen en kunnen we er een kapstok van maken!” Een pijnlijke uitdrukking verscheen op Medusa's gezicht. "Eh, nou, eigenlijk.." begon Medusa, maar Carmen vertelde door. “Nee hoor, ik snap dat het moeilijk voor je is, maar het maakt niets uit. Je bent wie je bent en je bent goed zoals je bent, daarom maak ik er ook een grapje over, want ja…weet je, voor mij ben je nog steeds die gekke Madelène van een paar minuten geleden. Ja, je draagt een geheim bij je…maar ja, hebben we dat niet allemaal wel?” En na deze woorden werd Medusa achterover gegooid omdat Carmen bovenop haar gesprongen was en haar knuffelde. Medusa lachte luid en gaf Carmen ook een stevige knuffel. Deze spontane actie deed haar vergeten dat ze Carmen wilde zeggen dat ze de macht om te verstenen was verloren. Na een poosje naast elkaar op de bank gelegen te hebben krabbelde Medusa weer overeind en ging met opgetrokken benen naast het meisje zitten. "Ik ben zo blij Carmen," vertelde Medusa en glimlachte breed. "En het komt door jou!"

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Time for confessions, isn't it?   

Terug naar boven Go down
 
Time for confessions, isn't it?
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Eternal :: Midgard » :: Grieks Grondgebied :: Athene-
Ga naar: