IndexEternalGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggenZoekenFAQKalender

Deel | 
 

 Mirror to reflect the Tears

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Mirror to reflect the Tears   do jul 26, 2012 8:16 pm

Langzaam liep ik weg van de rest over de zanderige paden. Natuurlijk was het wel gezellig, maar het was zo stijfjes, iets waar ik geen zin in had op het moment. Rustig genoot ik van de prachtige natuur die zich aan de weerskanten van het pad bevonden, en liet ik hier en daar wat bloemen weer opbloeien. Ik kom langs een groot veld vol bloemen en werp er een vluchtige blik op, totdat ik de prachtige bloemen zie die zich er in bevinden. Mezelf niet in bedwang kunnen houdend, loop ik het veld op om even vlug wat bloemen te plukken voor een mooi boeket voor mijn moeder. Eenmaal in het veld buk ik me en begin ik te plukken. Na een tijdje had ik al een paar bloemen verzameld en besloot ik nieuwe bloemen in mijn haar te vlechten, waarna ik me op de grond liet zakken en mijn haar los maakte. Rustig kamde ik het met mijn vingers door en pakte ik de eerste bloem en begon ik met het vlechtwerk.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   do jul 26, 2012 9:38 pm

Grote plekken schaduw en ritselende blaadjes op de grond, aan de bomen en die zweven door de lucht als ze vallen, dat zijn de typische kenmerken van een bos. De natuurlijke en gezondste kleur van de kruin is groen, en dat is ook de kleur waarin de meeste stervelingen deze zouden beschrijven, maar overal waar ik kom zie ik enkel de bedorven kleuren die normaal enkel verschijnen in de herfst en de winter. Mijn zware botten maken meestal in mijn gebruikelijke omgeving, de onderwereld, veel lawaai op de tegels, maar hier klinken ze dof en wordt het geluid ervan overstemd door de beweging van honderden vogels die opstijgen. Ze vluchten weg van mij, en dat besef ik maar al te goed. De kilte die ik met mij mee breng schrikt iedereen af, maar de kleurrijke vogels lijken nu plaats te maken voor zwarte vogels. Kraaien vullen hun plaatsen op de takken op en slaken ijzige kreten. Hun zwarte ogen lijken op diepzwarte kralen, die priemend en akelig op mij neer kijken. De warme wind blaast als een romantische ademstocht langs mijn wangen, en dat doet mij alleen maar meer hunkeren naar wat ik voor mij zie. Tussen de verwelkende bladeren van de struiken voor mij kan ik het al aanschouwen. Haar prachtige contouren, die ik vanuit mijn diepe rijk al gretig met mijn ogen opgenomen heb, en haar blonde haren die golvend over haar schouders vallen. In de zonnestralen kleuren de lokken zelfs lichtgoud. Ik buig me in de schaduwen naar voren en druk de bladeren met mijn lange vingers opzij. Mijn lichtblauwe ogen glijden over haar gezicht. Haar gracieuze bewegingen als ze keurig op het pad blijft lopen, de haastigheid als ze toch het veld in loopt om de bloemen te plukken die er staan en beseft dat ze iets doet dat ze eigenlijk niet mag. Ze is zo goed opgevoed, een moederskindje van Demeter… Ik kijk hoe ze zich voorover bukt en voorzichtig de bloemen plukt die ze opgemerkt had. Haar vingers plaatst ze uiterst zorgzaam, om de bloemen niet te schaden. Uiteindelijk laat ze zich op de grond zakken en maakt haar samengebonden haren los, om nieuwe bloemen erin te vlechten. Haar sierlijke vingers strijken de lokken terug glad en zorgen ervoor dat ze terug geordend vallen, geen knoopjes of kleine oneffenheden. Mijn lange haren zijn helemaal anders dan die van haar, ík ben helemaal anders dan hààr. Mijn haren zijn stoffig grijs geworden, vol met knopen en mijn gezicht ziet er net als mijn lichaam een beetje uitgemergeld uit, en dat komt ook omdat ik amper eet. Het hare is mager, maar toch gezond, en ze is uiterst kleurrijk en verzorgd. Hoe zou een man als mij, zo’n mooie vrouw als zij kunnen strikken naar een vochtig en armzielig rijk als de onderwereld?! Ik weet dat ik haar niet gewillig met me mee zou kunnen laten komen, dat zal nooit gebeuren, maar ik denk onderhand al te weten hoe ik het kan proberen. De manier waarop ze naar de natuur kijkt en de kleine dingen in het leven, is een grote gelijkenis met mijn zus en tevens haar moeder; Demeter. Ik kan mij nog goed herinneren hoe de vrouw binnengelopen kwam in de vergaderzaal, toen ik er voor het laatst was, en met grote ogen naar de verwelkte rozen op de marmeren tafel had gestaard. “Zeus, ben je niet goed in je hoofd!” Had ze ongelovig gegild en de bloemen terug leven in geblazen. Ze was erg kritisch op dat soort dingen. In mijn rijk zou de vrouw nooit komen, want er wil niets groeien op de barre bodem. Een zucht ontsnapt mijn lippen, en ik besluit dat ik het nu maar beter kan doen. Ze is alleen, en dat is net wat ik moet hebben. Ik trek zo stil mogelijk een blaadje van de struik af en blaas die met mijn adem naar voren. Het duurt niet lang vooraleer de wind het afgestorven blaadje met zich mee neemt en het neer laat dwarrelen op een paar bloemen, iets verder van de jongedame. In een mum van tijd verwelken ze, enkel de vier die het blaadje aanraakt. Mijn mondhoek krult zich trillend in een glimlach, en ik weet dat het niet lang meer zal duren voor ze de aantasting opmerkt.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   do jul 26, 2012 9:55 pm


Ik was al een heel eind gekomen met het vlechten van de bloemen in mijn haar. Prachtige bloemen, die me alleen nog maar beter lieten voelen door hun rijke geur en mooie kleuren. Ik voelde de wind die wat killer aanvoelde nu ik hier zat wel, maar ik dacht dat dat kwam omdat ik iets deed wat niet kon. Alleen op pad, in een veld van iemand anders, zijn bloemen plukken. Mijn moeder zal wel zorgen dat die bloemen weer goed groeien, mooier, als ze ziet wat voor een prachtige bos ik had geplukt voor haar. Toen ik zag dat ik geen bloemen meer had maar mijn haar nog niet helemaal gevlochten was keek ik om, om te kijken of er nog mooie bloemen binnen handbereik waren. Ik zag prachtige rode rozen, maar ik werd afgeleid door een dorre plek in het veld. Langzaam kwam ik omhoog en liep ik er voorzichtig heen. Ik lette op de grond, om te zien of ik geen bloemen vertrapte en plaatste hierbij mijn voeten gericht neer. Eenmaal bij het dorre plekje hurkte ik neer en hield ik de dorre bloemen tussen mijn vingers. Narcissen waren het Verbaasd keek ik er naar, omdat ik niet snapte waarom deze bloemen nou niet gezond meer waren, en de rest van de bloemen nog in perfecte staat waren. Ik boog me wat voorover en en kuste de blaadjes van de narcissen. Met een glimlach op mijn gezicht keek ik naar de bloemen. Op de plek waar mijn lippen de bloemen hadden geraakt werd het opeens weer mooi geel, en langzaam werden de bloemen weer sterk en schitterden ze in de namiddag zon. Tevreden keek ik er naar en kwam ik weer overeind.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   do jul 26, 2012 11:16 pm

De narcissen kleuren al snel dor en als de jongedame na een tijdje van haar haren vlechten geen bloemen meer heeft, staat ze op. Voorzichtig loopt ze over het grasveld en kijkt ze voorzichtig waar ze haar voeten plaatst, schichtig om er eentje te vertrappen en te vernielen. Ze heeft de bloemen gezien, gaat als enige gedachte door mijn hoofd, en mijn vermoeden wordt bevestigd als ze zich bij het plekje hurkt. Ze kijkt loutere seconden verbaasd en bukt zich dan iets voorover. Haar volle lippen vormen zich in de vorm van een kus, die ze voorzichtig op de blaadjes drukt. Ik had het tot nu toe nooit verwacht, maar dit is de eerste keer dat ik wens om in de plaats van een bloem te staan. Haar warme glimlach verwarmt de ijzige greep om mijn hart. Het lijkt wel alsof zij degene is die mij laat smelten, en niet de warme zonnestralen die tussen het dichte dek van de bomen op mij neer schijnen. Mijn ogen richten zich even op de bloemen die langzaam aan weer geel kleuren, en vervolgens richt ik mijn ogen weer op haar. Ik recht voorzichtig mijn rug. Ze staat half met haar rug naar me toe gedraaid, en dus was dit de perfecte kans. Doch was ik onzeker of ik dit echt zou moeten doen. Zo een onschuldige gedaante, ze doet geen vlieg kwaad en toch is het zij waarvoor ik hopeloos gevallen ben. Onzeker kijk ik naar de brandende zon die bovenaan de hemel staat, want ik weet wie het is of wie het nog kan zijn. Daarna plaats ik mijn voet aarzelend op het gras voor mij. De verdorde bladeren en afgestorven takken schuren langs de zijkanten van mijn gezicht als ik vanuit de struik verschijn, terwijl het gras onder mijn aanraking zich gaat gedragen alsof het een strenge winter is. Mijn hart gaat tekeer in mijn borst, ik voel me sinds het eerst in een lange tijd weer springlevend. Dat gebeurd elke keer als ik haar zie, ik lijk wel een bezetene… Ik ben bezeten door haar. De ene voet plaats ik voor de andere, met grote passen been ik naar haar toe en ik maak geen geluid. Zelfs de zware ademtocht die ik normaal zou bezitten, hou ik binnen in mijn mond en keel. Niets zou mijn aanwezigheid verraden hebben, als het gras en de bloemen niet kilgekleurd zouden zijn en ik mijn hand niet opgetild had. Ik sluit de vingers van mijn klamme hand over haar volmaakte lippen en voel de warme adem kriebelen langs de muis van mijn hand als ze uitademt. En dat terwijl ik haar zoete lichaamsgeur in adem. Het dringt mijn neusgaten voor de eerste keer binnen, en ik snuif het diep mijn luchtwegen binnen, net als een moederkat dat bij haar kitten zou doen, alleen anders. Hoezeer ik ook meer zou willen dan enkel de aanraking van mijn hand over haar lippen, blijf ik gedeisd en hou ik mij in. Ik wil haar niet afschrikken, ik wil helemaal niet zo zijn als mijn broer Zeus want in tegen stelling tot hem, hou ik echt van deze vrouw die ik probeer te strikken. Ik gun niemand anders haar, ze is van mij en dat wil ik verzekeren. Ze is een stuk kleiner als mij, valt mij extra op nu ik zo recht op achter haar sta. Ik buig me lichtjes voorover en hou mijn lippen een klein stukje verwijderd van haar oor. Ik hou bewust mijn afstand, want dat is het respect die ik haar enkel op dit moment kan tonen. “Sssht.” De sissende klank die bedoeld is om haar het zwijgen op te leggen klinkt uit mijn mond vandaan. Zacht probeer ik haar ermee gerust te stellen, terwijl ik vurig hoop dat ze niet gaat gillen. Ik weet dondersgoed wie ze is, hoe oud ze is, wat ze graag doet en zelfs hoe ze heet, maar nieuwsgierigheid komt in mij op als ik mij afvraag of ze mij ook zal herkennen, al is het enkel aan de geur van dood en verderf die mijn lot bezegeld.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   do jul 26, 2012 11:38 pm


Ik glimlach nogmaals als ik weer naar de perfect gezonde bloemen kijk. Ik voel de warmte van de zonnestralen over mijn schouders en armen kruipen en genietend sluit ik mijn ogen voor een moment. Als ik mijn ogen weer open doe en een zachte bries met mijn haren speelt, merk ik op dat ik nog niet klaar was met het invlechten. Ik zucht even genietend, doezelig van de warmte en de rijke geur van alle bloemen waardoor ik omgeven wordt. Ik kijk om me heen, op zoek naar de mooiste bloemen voor in mijn haar tot ik een kilte steeds dichter bij voel. Ik kijk naar de lucht, op zoek naar wolken die het kunnen verklaren, maar ontdek niks. Als ik naar de grond kijk merk ik in de hoeken van mijn ogen op dat op een of andere manier alle bloemen verdorren. Als ik me net wil omdraaien om te kijken of ik misschien daarvoor een oorzaak kan vinden voel ik opeens een hand over mijn lippen geslagen worden. Geschrokken hou ik mijn adem even in en dwing mezelf dan rustig uit te ademen, en te blijven adem halen. De neiging om een gil te geven is weerzinwekkend groot, maar toch houdt iets me tegen. Is het niet mijn eigen schuld? Hoe vaak heeft mijn moeder me niet gezegd nooit alleen weg te gaan, en nu heb ik het toch gedaan. Ik zag niet in wat er zou kunnen gebeuren. Paniekerig haal ik adem als ik voel dat de persoon achter mij dichter bij is gekomen met zijn gezicht. ''Sssht.'' is het enige geluid wat uit zijn mond vandaan komt. Even moet ik het op me in laten werken, maar iets in me zegt dat het geen nut heeft om te gaan schreeuwen. Niet nu tenminste, met hem zo dichtbij, en zijn hand over mijn lippen heen. Ik sluit mijn ogen en zorg dat ik mijn ademhaling weer onder controle heb, waarna ik stilletjes wacht op wat hierna volgt..
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 12:21 am

Haar paniekerige ademstochten glijden langs mijn hand. Het voelt warm aan en kietelt mijn bleke huid. Haar lippen zijn vochtig en drukken tegen de binnenkant van mijn hand aan. Ik zie hoe ze haar ogen sluit en haar ademhaling onder controle probeert te houden. Ik wacht kalm op de onhoorbare tranen die langs haar wangen naar beneden zouden moeten stromen, maar tot mijn verbazing komen ze niet. Ze blijft gewoon stokstijf staan, en dat is iets wat bij mij zorgen baart. Het is moeilijk om in deze situatie haar reactie in te schatten, en ik vraag mij af wat ze zal doen als ik mijn hand weghaal. Ik til mijn hoofd weer een beetje op en beslis uiteindelijk om het er maar op te wagen. Het is een groot risico, maar dan weet ik gelijk waar ik aan toe ben. Ik duw even mijn neus tegen de kruin van haar hoofd aan, waarna ik mijn hoofd schuin hou. “Persephone…” Vezel ik op een sissende toon bij haar oor. De toon gelijkt wel op het geluid van slangen, als ik de s-klank uitspreek. Mijn mondhoeken krullen zich omhoog tot een kleine glimlach, zodanig dat het niet zozeer opvalt. Mijn hand glijdt van over haar mond naar de bovenkant van haar keel. Mijn handpalm ligt losjes op de plaats onder haar kin, mijn vingers krullen zich langs haar kin. Enkel mijn wijsvinger bevindt zich nog als waarschuwend gebaar dwars over haar lippen en de vingertop ervan streelt voor een moment kort over het kuiltje tussen haar neus en haar bovenlip. Ik weet dat haar naam Kore is, iets wat kort en krachtig gezegd kan worden en typisch een naam is dat Demeter aan haar kind zou geven. Al die tijd verlangde ik al naar het uitspreken van die lange naam. Mijn adem stokt even als ik in adem, en vervolgens terug uitadem. “Weet je ook wie ik ben?” Mijn stem klinkt honingzoet, misschien zelfs iets té. Ik weet niet of ik mijn naam wel als antwoord mag verwachten, en hoe ze die zal uitspreken. Haar moeder heeft haar vast en zeker geleerd om over mij te zwijgen.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 12:33 am


Voor mijn gevoel duurde het een eeuwigheid eer hij eindelijk zijn hand van mijn mond af haalde en ik een diepe teug adem haalde via mijn mond. Ik voelde de neiging om weg te rennen, maar de hand die nu rond mijn keel lag hield me tegen. Ik sloot mijn ogen angstig toen hij met zijn ene vinger over mijn lippen heen ging. Wat moet hij van me.. ''Persephone'' zei hij zacht tegen me. Persephone.. ''Ik heet Kore.'' zeg ik kortaf tegen zijn vinger. Ik wist dat hij achter me stond, maar niet te dicht bij. Ik wist dat ik een goeie kans had om los te komen, want hij had me niet echt vast. Maar ook wist dat als ik zou los komen en weg rennen, hij me achterna zou komen en te pakken zou krijgen. Kort rilde ik even bij die gedachte. ''Weet je ook wie ik ben?'' vervolgde hij daarna langzaam. Nog steeds weigerde ik me om te draaien dus ik schudde mijn hoofd. ''Hoe zou ik moeten weten wie je bent, als ik je niet eens zie.'' antwoordde ik kalm terwijl ik zijn hand van me af schudde. Diep van binnen was ik nieuwschierig wie het was, en natuurlijk had ik wel vermoedens.. Maar het echt weten, het zien van de persoon die mij had beslopen, bekeken en aangesproken gaf me een gevoel dat ik niet kon verklaren. In een ruk draaide ik me om en keek ik recht in de ogen van Hades, die zich schrikwekkend dichtbij bevonden. ''Hades..'' zei ik zacht terwijl ik hem met geschrokken ogen aankeek.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 12:53 pm

Zodra ik mijn hand weghaal, ademt ze diep in via haar mond. “Ik heet Kore.” Zegt ze kortaf en redelijk onbeleefd naar mijn weten. Haar stem klinkt redelijk gedempt, want haar lippen bewegen tegen mijn vinger aan. Ik merk aan de huid op haar blote armen op dat ze rilt. Misschien is het van mijn koude huid, misschien wel van de angst… Aan haar armen zou ik het niet kunnen bepalen, maar als ik terug op kijk zie ik dat ze haar ogen angstig gesloten heeft. “Hoe zou ik moeten weten wie je bent, als ik je niet eens zie.” Antwoord ze kalm terwijl ze haar hoofd schud en daarbij mijn hand van zich af weet te krijgen. Ik laat mijn arm losjes langs mijn lichaam vallen. Ze draaide zich in een ruk om en keek me recht in de ogen aan. Haar ogen staan groot en zijn helderblauw, ze doen mij qua kleur direct denken aan die van haar vader, Zeus, maar de vriendelijk ogende vorm hebben ze duidelijk aan die van haar moeder te danken. “Hades…” Ze spreekt mijn naam op een zachte toon uit. Er is geen afkeur in haar stem, maar ik vermoed dat het in haar volgende woorden wel door zal klinken. Mijn killen ogen haken zich in de hare, de warme kleur ervan zorgen ervoor dat ik niet meer in staat ben om weg te kijken. “Sla je altijd de goede bedoelingen van je moeder in de wind?” Spot ik en kan een grijns niet onderdrukken. Ik blijf stokstijf voor haar staan, toren hoog boven haar uit en raak haar verder helemaal niet aan.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 1:06 pm


Verbaasd blijf ik hem aankijken, en op de een of andere manier kan ik niet weg kijken als ik al zou willen. Zijn ogen waren zo blauw.. Zo prachtig blauw. Maar ze keken me op een manier aan waar ik het nog kouder van kreeg dan ik het al had. ''Sla je altijd de goeie bedoelingen van je moeder in de wind?'' hoorde ik hem spottend vragen en mijn blik veranderde van geschrokken en angstig naar kalm. Hoe wist hij van de regels die mijn moeder me oplegde. ''Alleen als ik geen andere keuze heb. Maar blijkbaar had ik vandaag beter wel kunnen luisteren.'' zeg ik rustig terwijl ik hem blijf aankijken. ''Wat doe je hier Hades, en waarom ben je niet bij de rest van de goden.'' vroeg ik op mijn beurt spottend en ik keek hem lichtelijk verveeld aan. Ik sloeg mijn armen over elkaar heen, als een poging de kou wat te verdrijven, maar het baatte niet. Hades zijn aanwezigheid gaven me de rillingen, en ergens was ik gefascineerd hier door. Ik maakte mijn blik los van zijn ogen en bekeek de rest van hem even vluchtig. Vooral zwart en bont, zo anders dan.. De bloemen voordat hij hier kwam. Ik kijk langs hem heen en zie een spoor van verdorde bloemen en zucht zachtjes.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 2:06 pm

Haar geschrokken blik van angst verandert na mijn woorden plots naar kalm. “Alleen als ik geen andere keuze heb. Maar blijkbaar had ik vandaag beter wel kunnen luisteren.” Zegt ze rustig terwijl ze mij strak blijft aankijken. Ze is duidelijk niet op haar mondje gevallen, maar ze blijft verdacht kalm. Iets in mijn lichaam schreeuwt al dat ze het binnenkort op een rennen zal gaan zetten, of zal gaan schreeuwen. “Wat doe je hier Hades,” Vraagt ze op haar beurt spottend “en waarom ben je niet bij de rest van de goden.” Ze kijkt me aan alsof ze verveeld is, iets wat duidelijk geacteerd is. Ze slaat haar armen over elkaar heen, alsof ze afstandelijk probeert te zijn terwijl ik met mijn eigen ogen onmiskenbaar kan zien dat ze het koud heeft. Een klein lachje klinkt uit mijn mond, vals en soms misschien een toontje te hoog. Ik duw met mijn duim onder haar kin als ze haar ogen over de rest van mijn lichaam laat glijden en dan wegkijkt. Ik zorg ervoor dat ze mij opnieuw aankijkt, tenminste dat probeer ik te bereiken. “Hebben je ouders dat nog niet verteld dan,” Sis ik op een dreigende toon “of weet je echt niet waar ik tot instaat ben.” Mijn mondhoek krult omhoog terwijl ik me opnieuw bedenk hoe ze naar me keek. Ze is zo onschuldig als het maar kan zijn, zodanig dat de actie leek alsof het niet bij haar paste. Het is vast iets wat Demeter erg zou afkeuren voor haar dochter, en al zeker als ze vrijwillig met me mee zou komen. Dat zou vast nooit gebeuren. Met een kleine glimlach op mijn gezicht kijk ik op haar neer. Ik haal mijn lippen van elkaar om iets te zeggen, maar de woorden komen niet. In plaats daarvan adem ik enkel uit en daarna weer in. Ik slik de woorden die ik eerst wou zeggen in. Mijn duim glijdt langs haar mond en duwt haar volle onderlip naar beneden, zodat haar tanden een klein beetje tevoorschijn komen. Het is de enige plek waar ik haar aanraak. Vervolgens kijk ik haar recht in de ogen aan, met mijn duim nog steeds op haar lippen. Ik breng mijn stem naar een stille maar zware toon en antwoord zachtjes op haar eerste vraag, “wat denk je dat ik kom doen…”. Het klinkt niet als een vraag, eerder als een uitdaginkje. En ik weet nu bijna honderd procent zeker, dat haar frank wellicht zal gaan vallen.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 2:21 pm


Ik hoor zijn lach wel, en het geeft me de rillingen. Als hij zijn duim weer eens onder mijn gezicht leg kijk ik hem geirriteerd aan en zucht ik. ''Hebben je ouders dat nog niet verteld dan, of weet je echt niet waar tot in staat ben.'' siste hij terug op een dreigende tonen. Ik slikte even en zette een stap achteruit, nu niet meer lettend op het feit of ik bloemen vertrap en kijk hem tamelijk rustig aan weer. ''Nee, ze vertellen me nooit wat over de goden die niet bij ons zijn. Ze praten vooral nooit over jou, tenminste niet als ik er bij ben.'' zeg ik met een dikke stem. Ik blijf rustig adem halen en staar langs hem heen naar het zandpad waar ik eerder deze dag zo zorgeloos over heen liep. Ik voel zijn nabijheid maar al te goed, en ik weet dat hij sterker en groter is als ik ben. Ik hoor hoe hij zich klaarmaakt om wat te zeggen maar uiteindelijk alleen maar uitademt. Ik voel hoe zijn vingers over mijn lippen gaan en ik kijk hem met lichte walging aan als hij mijn onderlip naar beneden duwt. ''Wat denk je dat ik kom doen..'' zei hij zacht. Voor het eerst sinds de hele tijd dat hij hier stond maakte het me bang. Want diep van binnen wist ik dat hij tot veel dingen in staat zou zijn, en dat ik niet veilig zou zijn. Al helemaal niet hier alleen. Ik vermande mezelf en sloeg zijn hand weg. ''Blijf van me af.'' siste ik terwijl ik hem aankeek.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 2:58 pm

“Nee ze vertellen me nooit wat over de goden die niet bij ons zijn. Ze praten vooral nooit over jou, tenminste niet als ik er bij ben.” Zegt ze en kijkt me vol walging aan als ik haar aanraak. Uiteindelijk slaat ze mijn hand weg. “Blijf van me af.” Sist ze, en het verbaasd me dat ze hier nog steeds staat en mij durft aan te kijken. Ik grijns mijn tanden zonder al te veel wroeging bloot en herpak me snel. Ik draai mijn hand en grijp haar pols beet. Het ronde uiteinde van haar bot is te zien omdat ze zo tenger is. In stilte vraag ik me af hoe snel het zou breken als ik er een beetje druk op uitoefen. In een enkele beweging trek ik haar de grotere afstand naar me toe, want ze had hiervoor nog een stap achteruit gezet. Ik grijp de stof van de jurk vast die haar schouder bedekt, en trek haar hardhandig nog iets dichter naar me toe. Mijn gezicht is niet heel ver meer verwijderd van het hare, evenals onze lichamen, en ik voel de warmte van haar adem bij mijn nek. “Wees gerust,” Mijn stem klinkt scherp terwijl ze eigenlijk lief had moeten klinken. Ik kijk met neergeslagen ogen in de hare onder me. Ik was minstens een kop groter als haar, dat was zeker. Mijn dreigende houding werd nog verergerd als ik mijn hoofd nog dichter naar haar toe breng, hoogstens een centimeter of tien van het hare verwijderd. “ik ben niet zo’n viespeuk als je vader…” Ik grijns en breng mijn hoofd weer op de normale hoogte, niet van plan om haar los te laten of uit het oog te verliezen. Alsof ik een havik was hoog in de lucht, cirkelend om het prooi ver beneden op de grond die hij eindelijk gevonden heeft. Wachtend om toe te slaan. “Tenminste,” vervolg ik smalend op een nog gedemptere toon. “niet hier.”

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 3:10 pm


Hij keek me alleen maar raar lachend aan nadat ik zei dat hij van me af moest blijven, en ergens beangstigde me dit. Als hij plots mijn pols vast pakt en me naar zich toe trekt slaak ik een gil en probeer ik hem weg te duwen. Als hij me bij mijn schouder pakt raak ik in grotere paniek en begin ik hem harder te duwen. ''Laat me los!'' roep ik kwaad en ik blijf hem duwen. ''Wees gerust.'' zegt hij op een manier die me doet bibberen en ik probeer mijn pols los te rukken uit zijn greep. Angstig keek ik hem aan toen hij zijn gezicht dichter bij de mijne bracht en ik stopte met hem duwen. Met alle macht probeerde ik mijn adem onder controle te houden, maar ik kon het niet helpen.. Angstig hoorde ik mijn eigen ademhaling telkens ontsnappen via mijn mond en daarna zijn stem. ''Ik ben niet zo'n viespeuk als je vader..'' zei hij zacht en ik slikte, in de hoop dat de brok in mijn keel weg gaat. Nog steeds heb ik mijn ademhaling niet onder controle als hij zijn gezicht weer op normale hoogte brengt. Angstig kijk ik hem aan, aangezien ik voel dat hij me niet los gaat laten. ''Teminste.. Niet hier.'' vervolgde hij op een manier die me in actie zette. Onmiddelijk probeerde ik me weer los te wrikken en biggelden er tranen over mijn wangen. ''Laat me los.'' snik ik terwijl ik uit alle macht hem weg probeer te duwen en mezelf los probeer te trekken.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 3:46 pm

Haar gegil en geduw waren tevergeefs geweest. “Laat me los!” Had ze kwaad geroepen terwijl ze bleef duwen, maar het had niet gebaat. Ze had vanalles geprobeerd, maar zodra ik mijn gezicht dichter gebracht had stopte ze gelijk. Zodra ik klaar was met spreken begint ze opnieuw zich los te wrikken. Tranen stromen langs haar wangen naar beneden, haar volle wangen die wel op appeltjes lijken. “Laat me los.” Snikt ze terwijl ze zich met al haar kracht en macht probeert los te trekken en me van haar af probeert te duwen. Ik lach oorverdovend luid. Ik ben breder en groter dan haar, toren hoog boven haar uit en het enige wat gebeurt als ze op mijn borst slaat is dat ik hoogstens even wankel of van positie verander. Uiteindelijk glimlach ik en pak haar andere pols ook beet. Mijn handen zijn zo groot, dat ik hem samen met de andere in een hand kan vasthouden, maar dat betekent wel dat ik mijn greep sneller verliezen kan. Ik kijk naar haar gezicht, dat nat is van alle tranen die nog steeds naar beneden stromen. Ze zou een sterkere dam langs haar ogen moeten hebben, ze is zwak als ze zo snel huilt. Misschien is het wel oneerlijk, dat ik haar net gekozen heb, want ze kan zich sowieso al moeilijk verdedigen met zo’n tengere lichaamsbouw. Maar ik kan er niets aan doen, er zijn zoveel dingen aan haar die ervoor zorgen dat ik me tot haar aangetrokken voel. Dit is de enige manier om haar voor mij te winnen, althans de enige die ik mij kan bedenken, en ik zal er alles aan doen als het moet. Ik laat de vingers van mijn vrije hand over haar wang glijden. Ik strijk een paar tranen weg, maar het zal niet lang meer duren vooraleer ze weer verplaatst worden door nieuwe. “Laatste kans,” Fluister ik. “Kom je gewillig mee?” De vraag kwam zo makkelijk uit mijn mond, omdat ik toch een gevoel wil hebben dat ik haar de kans gegeven heb. Ik weet dat ze het nooit zal willen, dat ze weg zal vluchten zodra ze de kans heeft. Maar ik weet ook dat ik haar nu niet meer kan laten gaan, want als ik dat toch doe zal ze ongetwijfeld alles aan Demeter vertellen en haar moeder kennende, zou haar dochter opsluiten voor haar eigen veiligheid, al was het enkel om haar uit mijn buurt te houden. Demeter had het nooit op mij of mijn broers gehad, nou ja nu niet meer tenminste. Ze was wel eens gestrikt door Poseidon, en natuurlijk ook Zeus waarvan ze een dochter heeft… Maar voor mij is ze nooit gevallen, alsof iemand dat wel zou willen eigenlijk… Demeter is een moeilijke vrouw, en ik snap niets van haar. Maar wat ik wel snap, is dat als je aan haar dochter komt je aan haar komt, en dus weet ik dat ik voor dit zal gaan boeten. Boeten voor iets wat natuurlijk is, iets wat Demeter zelf maar al te goed zou moeten snappen. Liefde voelen voor iemand anders, al lijkt het mij eerder dat ze angst zal krijgen of mijn liefde voor Persephone eeuwig zal zijn, of een korte vlaag zoals dat was tussen haar en Zeus. Ik weet het antwoord al, Demeter daarin tegen heeft nog geen vermoeden wat haar te wachten staat als ze thuis komt.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 4:02 pm


Uit alle macht probeerde ik me los te wrikken en het enige wat hij deed was lachen. Angstaanjagend hard lachen. Mijn ademhaling was onregelmatig en ik kon niet stoppen met proberen weg te komen. Ik voel wel dat het niks helpt, hij is te groot en te sterk voor mij, maar toch kan ik het niet helpen om hem weg te blijven duwen. Als hij de pols van mijn andere hand pakt geef ik alle hoop op en kan ik alleen maar blijven staan en snikken. Ik zie en voel dat hij mijn twee handen in zijn ene hand opsluit, en zijn andere hand dichter naar mijn gezicht brengt. Ik voel hoe hij mijn tranen probeert weg te vegen en ik geef een ruk met beide armen. ''Blijf van me af.'' sis ik tussen mijn tranen door. ''Laatse kans.. Kom je gewillig mee?'' Het klonk alsof ik een kans had, maar toen ik er beter over nadacht begreep ik dat ik geen keus meer had. Ik keek even stil naar mijn voeten maar besloot toen snel te handelen. ''Nooit.'' sis ik kwaad, ik geef met al mijn kracht een ruk aan mijn eigen armen, zodat ze eindelijk los schieten. Ik geef hem nog een harde duw erna en pak mijn rokken bij elkaar zodat ik kan vluchten, terug naar huis.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 4:30 pm

“Blijf van me af.” Sist ze tussen haar tranen, en na mijn woorden klinkt haar antwoord onverbiddelijk. “Nooit.” Ze trekt haar armen hard los, waardoor mijn greep aan duizenden stukken lijkt te vallen en duwt me achteruit. Zo snel was het gebeurt, dat ik het niet eens zag aankomen en stomverbaasd achter blijf. Ik kijk hoe ze haar rokken bij elkaar genomen heeft en wegrent, in de richting van wat ze haar huis noemt waarschijnlijk. Haar veilige woonst, bij haar moeder Demeter… Het is haar huis niet meer, niet na hetgeen wat ik van plan ben. Ik aarzel niet langer meer en ren achter haar aan. Door haar postuur kon ze makkelijk en snel rennen, het enige waar ze waarschijnlijk last van zou hebben is de jurk die ze aan heeft. In tegenstelling tot haar, heb ik wel lange benen waardoor ik grote passen kan nemen, maar mijn harnas is zo zwaar en zo luidruchtig als het maar kan zijn, waardoor het mij parten speelt. Ik weet goed waar het kleine houthakkershuisje van Demeter zeg bevindt, mijn jongere zus houdt van de stilte en de rust op Kreta. Ze woont er bescheiden en gezellig, tussen de bloemen, en heeft er een klein gazonnetje. Maar ik merk plotseling op dat het meisje die ik achtervolg een geheel andere kant naartoe rent, recht het bos in, en voor ik het weet zie ik haar niet meer. Aan de plaats waar ik loop weet ik dat ze er is, want waar ik gelopen heb is het dor, op andere plaatsen staat het bos mooier dan tevoren in bloei. Ze is hier ergens, ik weet het zeker. Ze verstopt zich waarschijnlijk, ze weet waarschijnlijk dat ze de foute kant opgelopen is. Ze kan geen kant meer op, denk ik, ze zit als een muis in de val. “Persephone...” Roep ik luid, op een zangerige maar toch gemene toon. Ik loop met kleine passen rondjes over de plaats en probeer te peilen waar ze is. “Kom uit je schuilplaats,” Sis ik onvriendelijk. “er is toch geen ontkomen aan dat ik je vind. Het is aan jou om te beslissen welk spelletje we zullen spelen.”

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 4:41 pm


Zo hard als ik kon maakte ik me uit de voeten, en rende ik weg. Toen ik de bosrand zag besefte ik me plotseling dat ik de verkeerde kant op was gelopen. Ik kon wel huilen van ellende toen ik hoorde dat hij me achter na kwam, maar ik bleef rennen. De losse takjes deden zeer onder mijn voeten maar ik wou niet toegeven aan de pijn die ik voelde. Zo hard als ik kon rende ik door het bos, tussen de takken door van de bomen tot ik niet meer kon. Hijgend liet ik me achter een rots in een opgedroogd beekje vallen. Zo stil mogelijk probeerde ik mijn ademhaling weer onder controle te krijgen, terwijl ik mijn oren gespitst hield en luisterde naar het lawaai wat zijn Harnas maakte. ''Persephone..'' hoorde ik hem roepen en ik moest mezelf inhouden om niet een klein gilletje te geven van angst. Ik was bang voor hem. Voor hoe groot hij was, hoe sterk hij wel niet kon zijn. Voor de manier waarop hij me aankeek, kil maar niet harteloos. Voor de manier waarop ik voelde dat hij dicht in de buurt wou blijven voor me, maar afstand hield. Voor de manier waarop hij me ruw had vast gepakt en de manier waarop hij nu deze naam zegt. Persephone.. Ik moest mezelf ook inhouden om niet te roepen dat ik niet zo heet. Ik kijk even om me heen en zie alleen maar zacht groen mos, gras en bloemen. Schichtig was ik opzoek naar een uitweg, een weg om weer terug te gaan, zonder dat ik langs hem hoefde. Ik ademde even diep in om mezelf weer onder controle te krijgen toen ik zijn stem weer door het bos hoorde galmen. “Kom uit je schuilplaats, er is toch geen ontkomen aan dat ik je vind. Het is aan jou om te beslissen welk spelletje we zullen spelen.” Een eenzame traan rolde over mijn wang terwijl ik langzaam omhoog kwam, klaar om verder te rennen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 5:06 pm

Het duurt een tijdje, maar uiteindelijk denk ik haar wel gevonden te hebben. Ik loop het eindje ernaartoe en kijk naar de vlinderstruik die prachtig in bloei staat. Té prachtig in bloei, ze moest er wel zitten. Ik duw de takken hardhandig opzij, en tot mijn grootse verwondering zit ze er niet. “Persephone!” Gil ik opnieuw, ditmaal op een geïrriteerde toon. Als ze niet dringend komt, dan zal ik de grote middelen moeten inzetten. En dat is iets waarin ik niet bepaald veel zin in heb. Ik wil de vlinderstruik net de rug toedraaien, als ik een geluid opvang. Een geluid, dat niet door de natuur zelf geproduceerd kan worden. Geritsel van gras onder twee blote voeten, terwijl mijn mondhoeken alleen maar hoger en hoger gingen staan. “Denk je echt dat je kan rennen?” Hoon ik en hoor mijn stem echoën door het bos. Terwijl ik op een normaal tempo verder stap, knappen enkele takjes onder mijn zware schoenen, en uiteindelijk loop ik zo stil dat enkel het zacht getik van mijn zware ketting tegen mijn harnas te horen is. Ik voel de wind langs mijn wangen glijden terwijl de omgeving om me heen verdort, maar mijn ogen vallen op een rots en ik denk wel te weten wie erachter zit. “Je bent slimmer dan ik had verwacht,” Grijns ik en weet dat ik nu niet enkel tegen een grote rots aan het praten ben. “je weet dat rotsen niet kunnen verwelken.” Ik lach en stap naar voren. Ik leg mijn hand op het oppervlak ervan en hang erboven, terwijl ik erover hang en zo kan zien wat er achter schuilt. “Maar je vergeet dat ze wel kunnen barsten!” Sis ik, want desondanks mijn aanraking was de rots nog steeds zoals hij was.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 5:15 pm


Ik haal diep adem en zag hem bij de vlinderstruik staan, waar ik vlak voor ik hier in dook langs was gegaan. Ik haal diep adem en ben nog steeds paniekerig op zoek naar een uitweg. ''Persephone!'' hoorde ik hem roepen, niet zo liefelijk ondertussen meer. Ik leg mijn hang op mijn hard, waarvan ik het gevoel heb dat als ik niet oppas dat hij nog uit mijn lichaam bonkt. Ik sta op en ren een stukje verder. ''Denk je echt dat je nog kan rennen?'' roept hij en zijn stem volgt me, en komt op me terug overal door het bos. Ik voel een windbries langs me heen glijden, en kort met mijn haren spelen. Normaal gesproken zou ik hier van genieten en kalmeerde het me, maar ik kon alleen nog maar angst voelen. ''Je bent slimmer dan verwacht. Rotsen verwelken niet. Maar e bent vergeten dat ze wel kunnen barsten.'' zei hij kwaad waarna ik hem angstig aan keek
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 5:59 pm

De angstige blik op haar gezicht als ze opkijkt zou normaal voor mij goud waard zijn, puur leedvermaak zou het geweest zijn… Maar nu voel ik enkel een schuldgevoel, dat steeds groter wordt en me van binnenuit lijkt op te vreten. Ik mag me niet zo voelen, bedenk ik me, ik doe hier goed aan want ik hou van haar. Ik moet gelukkig zijn! De wind speelt voor een moment met haar goudblonde haren, de zonnestralen die zich een weg door het bladerdak weten te vinden stralen neer op haar gezicht. Haar volle lippen, die een rode schijn hebben, hebben hier en daar witte plekjes als het licht erop schijnt, en dit door verse tranen die erover gerold hebben. Dit is een klein, angstig meisje die belaagt wordt en snel gaat huilen, dit is Kore. Persephone, degene die ik meen te kennen van mijn observaties, is helemaal anders. Ik kijk met mijn kille ogen op haar neer terwijl mijn lange haarlokken langs mijn gezicht naar beneden vallen. De gespleten haarpunten raken amper de zijkant van de rots. Ik duw me terug naar achter en loop langs de rots tot bij haar, in een mum van tijd is de egale blik verleden tijd. Mijn wenkbrauwen staan gefronst, mijn overlichtblauwe kijkers priemen boosaardig in de hare. Ze glijden even langs haar gezicht, om alles voor de zoveelste maal te inspecteren. Dit is de eerste keer dat ik haar in levende lijve en zo dicht bij mij zie. Ik probeer oneffenheden te vinden, of kleine foutjes, maar het lukt me niet. Ze is zo mooi en perfect, ik ben haar helemaal niet waard. Haar huid is licht, maar het lijkt wel alsof ze toch wat gebruind heeft in de zon. Mijn ogen glijden langs haar armen en als ik naar haar benen kijken wil, merk ik haar jurk op. Mijn mond valt open, en ik klak even afkeurend met mijn tong. “Tsss.” Sis ik en kijk haar recht in de ogen aan. “Je jurk hangt vol modder, wat zou je moeder daarvan zeggen.” Ik neem zodanig hard aan haar rechterschouder beet, dat mijn knokkels nog witter dan wit wegtrekken en mijn nagels iets wat in haar huid drukken. Ik klem mijn kiezen op elkaar en adem even diep uit. “Waag het niet.” Snauw ik waarschuwend en dreigend tegelijkertijd. Ik hoop dat ze mijn waarschuwende toon deze keer wel begrijpt. In welke manier dan ook, ik ben niet van plan om haar zomaar te laten gaan, al zou het lange, hete dagen en lange, ijskoude nachten duren... Ik moet en zal met haar terugkeren naar de onderwereld, of ze nu wil of niet.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 7:47 pm


Ik staar alleen maar naar hem, hopend dat hij weg gaat. Diep van binnen weet ik dat mijn hopen tevergeefs is. Hij zou me niet helemaal achterna komen als hij me zou laten gaan. Ik voel dat hij me bekijkt, en ik neem het moment om vluchtig een route te verzinnen om te ontsnappen. Als ik de kans zou krijgen zou ik langs hem heen moeten rennen en dezelfde weg terug moeten afleggen om dichter bij mijn moeder in de buurt te komen. Ik zie dat hij zich van de rots afduwt en even denk ik dat hij vertrekt en mijn hart maakt een sprongetje, tot ik hem achter de rots zie verschijnen en me kwaad aankijken. Wanneer hij me weer in zich opneemt, voel ik me ongemakkelijk worden en bijt ik zachtjes op mijn lip terwijl ik koortsachtig nadenk over alle mogelijke ontsnappingen die ik heb. Ik schrik op uit mijn gedachten als ik hem hoor en kijk op. ''Tss. Je jurk hangt vol modder, wat zou je moeder daarvan zeggen?'' siste hij met een afkeurende toon. Boos keek ik hem aan. ''Het is jou schuld.'' antwoord ik kwaad. Als hij me stevig bij mijn schouder vast pakt kerm ik eventjes omdat het zeer doet. Ik bijt op mijn wang en kijk hem walgend aan. ''Waag het niet.'' sist hij dreigend. Ik weet wat hij bedoeld. Ik mag niet vluchten meer. Denkt hij nou echt dat ik me zo makkelijk gewonnen zou geven? ''Je doet me pijn.'' zeg ik pissig terwijl ik met mijn schouder schudt. ''Wat wil je nou van me?'' vraag ik dan met een trillerige zucht.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 8:11 pm

Boos kijkt Persephone me aan. “Het is jouw schuld.” Antwoord ze kwaad. Ze kermt even van pijn als ik haar schouder beet neem. Ze bijt op de binnenkant van haar wang en kijkt me walgend aan. “Je doet me pijn.” Zegt ze pissig terwijl ze met haar schouder begint te schudden, een slechte daad want nu verstrak ik mijn greep erop alleen maar meer. “Alleen maar meer als je gaat bewegen!” Ik verhef mijn stem en neem haar andere schouder ook vast. “Wat wil je nou van me?” Vraagt ze dan met een trillerige zucht. Haar warme adem raakt me niet, verwarmt me niet. Het begint me stilaan te irriteren dat ze maar vragen blijft stellen, en ik kan ze niet meer ontwijken omdat ik wel weet wat ze denkt. Ze denkt vast dat ik erge dingen met haar ga doen, dingen die ik niet eens over mijn hart zou kunnen krijgen enkel puur om het feit dat zij het is. “Alles.” Antwoord ik haar simpel en neem haar stevig beet aan haar bovenarmen. Ik til haar in een simpele beweging van de grond en plaats haar op de rots. Ik neem haar enkel vast en glimlach bij het zien van haar vuile, tengere voeten. Vervolgens kijk ik op, omdat ze nu hoger dan mij zit. “Zet nu maar nog eens die grote mond op.”

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 8:21 pm


Ik maak een pijnlijk geluidje als hij me strakker vast heeft en ik kijk hem vuil aan. Als hij eindelijk antwoordt op mijn vraag geeft zucht ik weer. ''Alles.'' was het enige wat hij zei. Zodra hij me bij mijn bovenarmen vast nam en me optilde begon het koude zweet toch wel uit te breken en geschrokken keek ik hem aan. Ik zuchtte opgelucht uit toen hij me alleen maar op de rots zette en mijn enkel vast hield. ''Zet nu nog maar eens die grote mond op.'' zei hij kalm. Ik kon het niet laten om een grijns op mijn gezicht te krijgen. ''Met genoegen.'' sis ik zacht waarna ik hem een trap geef met de voet die hij vast heeft en me los wrik. Ik krabbel vlug omhoog en spring aan de andere kant van de rots eraf, waarbij ik door mijn enkel ga. Terwijl ik de pijn negeer zet ik het weer op een rennen, wat nu lastiger gaat omdat mijn enkel pijn doet. Zo snel als ik kan ren ik weer tussen de takken door, de weg langs die hij eerst genomen had, zodat het bos er weer gaat leven. Zo snel als ik kan ren ik tot het fatale moment komt. Ik kijk achteruit om te zien of hij dichtbij is en ik struikel over een wortel van een boom. Pijnlijk knijp ik mijn ogen dicht en probeer ik omhoog te krabbelen, waar ik ondertussen te zwak voor ben. Hijgend laat ik me maar liggen op het zachte mos en doe ik mijn ogen dicht, wachtend op mijn lot.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hades
Ω Admin
avatar

Aantal berichten : 2566
Registratiedatum : 09-03-12
Leeftijd : 18
Woonplaats : In de onderwereld >:3

Character sheet
Leeftijd:: Oogt rond de 35, is onsterfelijk.
Groep:: Grieken
Partner:: Kore is gone, now she's Persephone the queen of the underworld. My lovely Seph, you're my everything

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 9:17 pm

Plots grijnst de jongedame op de steen. “Met genoegen.” Sist ze fel en geeft een harde trap met de voet die ik vast heb. Ze wrikt zich los uit mijn greep. Vliegensvlug krabbelt ze overeind en springt ze langs de andere kant van de rots af. Ik vloek binnensmonds, ik had het kunnen weten dat ze in een fractie van een seconde weg kon zijn. Maar misschien is het juist haar ontsnapping dat mij laat vloeken, desondanks dat ik het ergens wel leuk vind om haar achterna te zitten. “Verdomme!” Sis ik tussen mijn tanden door en zet mij iets later als haar vertrek pas af. Mijn beide handen liggen vlak op de rots, ik span mijn armspieren op en gebruik ze zo krachtig mogelijk om mij op te duwen. Ik plaats mijn voet langs de rand van de steen en ga er boven op staan. Ik zie al hoe ze ondertussen bijna in de verte verdwijnt. Ik stoot me af en spring zover ik kan, land op beide voeten en zak een moment door mijn benen maar duw me met mijn knieën terug omhoog. De klap doet geen pijn, het enige waar ik op het moment aan kan denken was dat ik haar terug moest krijgen. Ik strek mijn benen zover ik kan uit tijdens het rennen. Mijn harnas rammelt luid, mijn cape wappert evenals mijn haren in de warme wind. Ik zie hoe ze in de verte naar achteren kijkt, waarschijnlijk om te zien hoe ver ik achterop ben, maar dan naar voren valt. Uit de grond bij haar voet steekt een grote wortel van een boom, een gevaarlijk obstakel die ze duidelijk niet opgemerkt had. Ze probeert nog omhoog te krabbelen, maar laat zich dan toch weer vallen op de grond om stil te blijven liggen. Ik verminder mijn tempo zodra ik haar nader en draaf even uit. Daarna stap ik met een bezorgde frons op mijn gelaatstrekken naar haar toe. Zodra ik bij haar neerhurk, verdwijnt het weer en kijk ik haar aan alsof het me niet kan schelen. Ik kan maar beter niet te veel van me laten zien, al steekt het toch wel een beetje als ik zie dat ze haar ogen samenknijpt van pijn. Ik dwing mezelf te grijnzen als ik haar verstuikte enkel zie en mijn vingertoppen erover heen laat glijden. “Dat ziet er niet zo fraai uit,” Lach ik smalend en duw haar schouder opzij zodat ze op haar rug moet gaan liggen. Ik duw mijn arm onder haar rug en voorzichtig onder haar knieën. “Daar kom je niet eens meer mee tot thuis, laat staan recht.” Ik kijk in haar helderblauwe ogen. “Schaakmat, ik win.” Zeg ik met ontblootte tanden en hef haar op in mijn armen als ik recht sta.

_________________
I'm now becoming my own self-fulfilled prophecy

Hades Aidoneus Dis Isodetes Kronides

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://eternal.actieforum.com
Persephone

avatar

Aantal berichten : 2273
Registratiedatum : 20-07-12
Leeftijd : 20

Character sheet
Leeftijd:: Immortal, maar ziet eruit als een 22 jarige
Groep:: Grieken
Partner:: Hades, the one who stole my heart in a strange way. I will love you forever and always..

BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   vr jul 27, 2012 9:29 pm


Terwijl ik daar lig te wachten tot hij me komt halen hijg ik uit en probeer weer een normaal ritme in mijn ademhaling te krijgen. Af en toe knijp ik mijn ogen samen van de pijn en ontspan dan weer. Ik had gemerkt dat ik zo min mogelijk moest bewegen, dan zou ik er niks van voelen. Al snel hoor ik hem dichter bij komen, en vlak bij me stoppen. Ik weiger om mijn ogen open te doen en hou ze angstig dicht, wachtend op wat komen zou. Ik voel hoe hij met zijn vingers over mijn zere enkel glijdt en zonder naar hem te kijken weet ik ook dat hij die achterlijke grijns op zijn gezicht heeft. ''dat ziet er niet zo fraai uit.'' smaalde hij. Hij geeft me een duw tegen mijn schouder en slap laat ik mijn lichaam volgen, zodat ik op mijn rug lig. Met trillende lip wacht ik op wat hij gaat doen, tot ik tot mijn eigen verbazing zijn arm onder mijn rug en knieën. Verbaasd doe ik mijn ogen een beetje open en kijk ik hem aan. ''Daar kom je niet een mee tot aan huis, laat staan recht.'' Hij kijkt me recht in mijn gezicht aan en ik bijt mijn kiezen op elkaar. ''Schaak mat, ik win.'' zei hij veels te vrolijk naar mijn smaak, en ik wendde mijn blik van hem af. Weer rolden er eenzame tranen over mijn wangen, voor de tweede keer vandaag, door dezelfde man.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Mirror to reflect the Tears   

Terug naar boven Go down
 
Mirror to reflect the Tears
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Eternal :: Midgard » :: Grieks Grondgebied :: Kreta-
Ga naar: